środa, 19 maja 2021

Małgorzata Dajewska "Refleksy i Refleksje"



 

Moja wystawa jest prezentacją moich dokonań z ostatniego czasu, który obejmuje (co chyba nikogo nie dziwi) okres pandemii. Czas ten ponury i przygnębiający starałam się wypełnić wielobarwnymi bytami o wydźwięku optymistycznym. Zarówno moje szkła, jak i malarstwo, prezentują moje doświadczanie koloru i jego działania na mnie, i oczywiście na odbiorcę. Prezentowane abstrakty odnoszą się do rzeczywistości, stanowią swoisty pamiętnik - zapis symbolicznie ujętych emocji, przeżyć… refleksji wzbogaconych o połyskliwe refleksy na powierzchni szkła.

                              ŻYCIORYS ARTYSTYCZNY


Profesor Małgorzata  Dajewska

urodziła się 30.09.1958 w Sosnowcu. Jest zodiakalną Wagą.

W swoim rodzinnym mieście chodziła do szkoły podstawowej uczęszczając równolegle do szkoły muzycznej I stopnia, którą ukończyła w klasie skrzypiec. Swoją edukację kontynuowała w Liceum Ogólnokształcącym im. Emilii Plater, także w Sosnowcu

W latach 1977- 1982 studiowała w Katedrze Szkła PWSSP we Wrocławiu, gdzie miała okazję zdobywać zawodowe „szlify” u takich wybitnych artystów polskiego szkła, jak Henryk Wilkowski, Ludwik Kiczura, Zbigniew Horbowy czy Jerzy Chodurski. Dyplom zrealizowała pod kierunkiem prof. Zbigniewa Horbowego. Od roku 1984 jest pracownikiem  naukowym w Katedrze Szkła. W latach 1996 -  2002 zajmowała stanowisko kierownika Katedry Szkła.  W 2001 roku otrzymała tytuł profesora zwyczajnego. W latach 2005- 2008 piastowała stanowisko dziekana Wydziału Ceramiki i Szkła. Obecnie prowadzi pracownię szkła artystycznego w Katedrze Szkła, która jest kontynuacją pracowni niegdyś prowadzonej przez jej mistrza-prof. Zbigniewa Horbowego i ponownie piastowała obowiązki Dziekana macierzystego wydziału w kadencji 2012-2016.

W roku 1995 otrzymała 1 nagrodę w konkursie „ Szkło Polskie'95”.

W roku 1996  na Międzynarodowych Targach Poznańskich zestaw użytkowy jej projektu o nazwie „ Aquarius” został nagrodzony złotym medalem. Wszstkie produkowane elementy tego zestawu zostały opatentowane. Także w roku 1996 szklany obiekt  jej autorstwa pt. „ Sprośny Paluch Złego Czarnoksiężnika” władze Wrocławia podarowały Tadeuszowi Różewiczowi na 75 urodziny.

W roku 2003 uhonorowana została  jedną z równoległych 10. nagród na wystawie konkursowej „ Szkło -c.d.”  we Wrocławiu

Jest laureatką prestiżowej Nagrody Kulturalnej Śląska Kraju Dolnej Saksonii z roku 2006. W roku 2009 otrzymała za swój dorobek artystyczny Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki. W roku 2012 została odznaczona przyznaną przez Ministra Kultury i Dziedzictwa narodowego odznaką „Zasłużony dla kultury polskiej”. W roku 2013 otrzymała Srebrny Medal Gloria Artis, także z rąk Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W roku2016 została uhonorowana nagrodą Miasta Sosnowca za całokształt dorobku artystycznego. W roku 2018 otrzymała honorowy medal „Zasłużony dla Miasta Wrocławia” z rąk nowego prezydenta miasta, Jacka Sutryka.W roku 2019 została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Złotym Medalem Gloria Artis

W czasie swojej pracy na ASP była nagradzana Nagrodą Rektora 1 stopnia 7 razyoraz Specjalną Nagrodą Rektora  .

Na zamówienie władz miejskich Sosnowca wykonała dar od miasta dla Ojca Świętego Jana Pawła II- szklaną rzeźbę pt” Rozdarta Sosna”.

Jest również autorką statuetki „ Złoty Laur Akademicki”, która otrzymał Jan Paweł II od Kolegium Rektorów Dolnego Śląska .

Obie rzeźby trafiły do Muzeum Watykańskiego.

W roku 2011  to samo gremium zamówiło u niej kolejny „ Złoty Laur Akademicki”, którego nowy wariant trafił do rąk  papieża Benedykta X VII w dniu 24 listopada 2012 roku.

W roku 2013 rajcy Miasta Wrocławia zamówiłi u niej rzeźbę, którą wręczono honorowemu obywatelowi miasta- wówczas ministrowi KiDzN- Bogdanowi Zdrojewskiemu.W roku 2017 na zamówienie Solidarnosci Dolnośląskiej wykonała Relikwiarz Krwi Błogosławionego Jerzego Popiełuszki,  umieszczony w Katedrze Wrocławskiej.  Uczestniczyła w około 200 wystawach zbiorowych w kraju i zagranicą oraz miała 25 wystaw indywidualnych- także w kraju i zagranicą.

W swojej twórczości zajmuje się obiektami kształtowanymi metodą " na zimno" oraz zgrzewu w piecu elektrycznym, klejac poszczególne elementy ze szkła optycznego, szkła zgrzewanego barwnego, często z grawerunkiem i własnymi tekstami napisanymi metodą grawerowania na powierzchni szkła. Można to nazwać "techniką własną". Prace zazwyczaj mają wydźwięk intencjonalny.


Wystawa trawa 19.05-8.06.2021 

Zapraszamy do odwiedzania naszej Galerii.


                                                                       




























poniedziałek, 19 kwietnia 2021

Małgorzata Kopczyńska SZTUCZNA KREW



 

 Sztuczna krew/Artificial blood



krew się we mnie zagotowała

przelali krew za ojczyznę

płakała krwawymi łzami

co ona mi krwi napsuła

do ostatniej kropli krwi

zachował zimną krew

krew menstruacyjna

krwistoczerwony

krwawiące serce

krewka kobieta

braterstwo krwi

krew go zalała

krew nie woda

krwawa ofiara

krew, pot i łzy

masz we krwi

błękitna krew

gorąca krew

świeża krew

krwiodawca

krew z krwi

czysta krew

więzy krwi

moja krew

krwiopijca

krwiobieg

krwawica

psiakrew

krewni

krew



Większość z tych potocznie używanych słów zbudowanych wokół symboliki krwi ma w sobie pokład nerwowości. Emocje muszą być wystarczająco napięte, by uzasadnionym było użycie niektórych z tych krwawych sentencji. Gdy określa się kogoś jako psującego krew, rozumiemy, że podmiot mówiący te słowa naprawdę stracił cierpliwość dla zachowań konkretnej, w ten graniczny sposób opisanej osoby- jako niszczącej coś najbardziej cennego.  

W czasie pandemii, gdy częściej niż zwykle myślimy o krwi, bo to w niej przecież odbywa się walka z wirusem, i to w niej pozostaje ślad po wojnie biologicznej w postaci przeciwciał, krew staje się ponownie mocnym symbolem. Poczułam głęboką potrzebę, która  zaczęła się jesienią roku 2020 by symbol tego co nas napędza, ale jest psute- stresem, polityką, wielką niepewnością, brakiem perspektyw, chorobą - zobrazować w swoich rzeźbach. 

Szkarłat krwi jest bardzo ambiwalentnym symbolem: zarówno życia jak i śmierci, a motyw ambiwalencji pociąga mnie od dawna, i przeciwieństwa są często zaczynem moich form.


Fascynujące jest połączenie semantyczne słów- sztuczny/sztuka (artificial/art) i w tym kontekście hasło: sztuczna krew stało się wyzwaniem, by zbadać znaczenie sztuczności. 

Można wykonać sztuczne oddychanie, można wszczepić sztuczne serce, sztuczną rzepkę, sztuczne panewki stawowe. Sztuczna nerka może czyścić krew z toksyn, jednak jak dotąd nie udało się skutecznie stworzyć sztucznej krwi. To fascynujące i niepokojące za razem. Pozostają więc dawcy krwi. Jak wielkiego czynu dokonują ludzie dzieląc się ratującym życie płynem, którego dłużej niż cztery dni nie da się przechowywać! 

Czy sztuka, forma i kolor mogą skutecznie opowiedzieć o czymś, co sztuczne być nie może?

Emocje związane z pracami, z użyciem szkarłatnej, półprzezroczystej farby, znakomicie imitującej krew, zarówno świeżą, jak i tą zakrzepłą były silne, nie wywoływałam ich w sobie sztucznie.

Przeciwnie, napięcie gdy przez cztery dni nakładałam kolejne warstwy farby na pracę: HELP ME, było olbrzymie. Wiedziałam, że w jakimś sensie niszczę kolorem swoją rzeźbę, sprawiając, że staje się drastyczna. Jednak rytuał musiał się dopełnić...

W innych formach, tak jak w życiu, szkarłat ledwie się pojawił, oddając dominantę białemu tłu gipsu. Zatamowałam emocje, bo tak też działamy - nie co dzień trzeba doprowadzać do rozlewu krwi…

Kluczem do wystawy jest dialog- bieli i czerwieni. 

Rozmawia ze sobą niewinność i czerwone tabu.


Małgorzata Kopczyńska

luty 2021


kuratorka wystawy Agata Kiedrowicz


Absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu), dyplom z rzeźby w pracowni prof. Olgierda Truszyńskiego (1997). W 2010 roku obroniła rozprawę doktorską w dziedzinie: sztuki piękne na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. W 2016 roku uzyskała tytuł doktora habilitowanego w dziedzinie sztuki piękne nadany uchwałą Rady Wydziału Rzeźby i Intermediów Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.

Jej praca pt.: Tancerka znajduje się w zbiorach Wielkopolskiego Stowarzyszenie Zachęty Sztuk Pięknych, obecnie eksponowana na dziedzińcu Szkoły Baletowej na Starym Mieście w Poznaniu. Brała udział w kilkudziesięciu  wystawach zbiorowych i indywidualnych w kraju i za granicą, między innymi w: Art. Stations Stary Browar w Poznaniu, Galeria Arsenał w Poznaniu, CSW Znaki Czasu w Toruniu, Galerii Krytyków Pokaz w Warszawie,  BWA w Zielonej Górze, Galerii Miejskiej bwa w Bydgoszczy, Instytucie Sztuki  Wyspa w Gdańsku, Galeria Scena Duża/ Scena Mała UAP w Poznaniu, Cenrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Galerii Kobro w Łodzi, kunstbauwerk e V. Vierraden, Kulturzentrum Faust Hannover, CASO  Osaka, Bar le Duc- Festiwal Cup de Foudre.

Prowadzi również działalność kuratorską, zorganizowała autorskie projekty wystawiennicze,  między innymi: Lapidarium, CK Zamek w Poznaniu Sculptura Liberalis w Galerii u Jezuitów w Poznaniu, międzynarodową wystawę Waterfalls w Starym Browarze, Słodownia+1, Poznań, Synergia w Miejskim Ośrodku Sztuki w Gorzowie Wielkopolskim, cykl wystaw Miasto Kobiet w Muzeum Techniki i Komunikacji w Szczecinie, Idealiści i Prowokatorzy w Galerii Miejskiej bwa w Bydgoszczy. 

W latach 2011-14 była kuratorką Galerii Rektorskiej, a w latach 2014-17 założycielką i kuratorką Galerii R+, obie galerie w strukturze Akademii Sztuki w Szczecinie.  

W latach  2010 do 2020 prowadziła Pracownię Rzeźby i Transformacji Cyfrowych, obecnie prowadzi Pracownię Form Przestrzennych i Struktur  Architektonicznych  na Wydziale Architektury Wnętrz.     

























Finisz wystawy 
17.05.2021